مراقبت اورژانسی / تثبیت: بیحرکتی و کنترل درد
علل / مکانیزم معمول آسیب: شکستگی گریناستیک (greenstick fracture) به عنوان شکستگی با ضخامت جزئی تعریف میشود که در آن فقط پریوست (periosteum) و کورتکس (cortex) استخوان در یک طرف مختل میشوند. این شکستگیها میتوانند در متافیز (metaphysis) و دیافیز (diaphysis) استخوانهای بلند بدن مانند تیبیا (tibia)، فیبولا (fibula)، اولنا (ulna)، هومروس (humerus)، رادیوس (radius) و کلاویکل (clavicle) رخ دهند. بهطور معمول، شکستگیهای گریناستیک در هومروس، اولنا یا رادیوس بعد از سقوط بر روی دستهای باز (FOOSH) رخ میدهد. با این حال، میتوانند در تصادف وسایل نقلیه موتوری، آسیبهای ورزشی یا مکانیزمهای تروماتیک دیگر نیز اتفاق بیفتند. بیشترین علت شکستگیهای گریناستیک مکانیزم سوپیناسیون (supination) است و معمولاً به زاویهدار شدن ولار (volar angulation) منجر میشود. درصد کمتری از این شکستگیها ناشی از آسیبهای پروناسیون (pronation) با زاویهدار شدن دورسال (dorsal angulation) هستند.
تاریخچه کلاسیک و ارائه: شایعترین تاریخچه گزارش شده، سقوط اخیر است اما میتواند شامل دیگر مکانیزمهای ترومایی که نیروهای خمشی یا پیچشی را ترکیب میکنند نیز باشد. بیماران معمولاً درد موضعی در ناحیه آسیبدیده را گزارش میکنند. در بیماران کودکان، علائم غیرکلامی آسیب حاد میتواند شامل محافظت و امتناع از حرکت دادن اندام آسیبدیده باشد. یک شکستگی گریناستیک در یک استخوان معمولاً با یک شکستگی کامل در استخوان دیگر همراه است (مثلاً، شکستگی گریناستیک رادیوس و شکستگی کامل اولنا).
شیوع: شکستگیهای گریناستیک در میان بیماران کودکان زیر ۱۰ سال شایعتر هستند، اما میتوانند در افراد در هر سنی، از جمله بزرگسالان نیز رخ دهند. بروز این شکستگیها بین جنسها با تغییراتی گزارش شده است.
پاتوفیزیولوژی: این آسیب خمشی و کمانی بیشتر در استخوانهایی با انعطافپذیری بیشتر و پریوست ضخیمتر و قویتر، مانند آنچه در بیماران کودکان یافت میشود، رخ میدهد. در کودکان، استخوان عمدتاً از غضروف کلسیمی تشکیل شده است، در مقایسه با استخوانهای استخوانیشده بزرگسالان.
موضوع مرتبط: شکستگی رادیوس و اولنا